شناخت کبوتر
کله دم سبز الاعلی

 
 Image Hosted by Free Photo Hosting at <A href="http://www.iranxm.com/http://www.iranxm.com/' />
نشانه هاي كبوتر پاكستاني:

1.بيشتر اين كبوتران به رنگه كله و كله دم ### در پاكستان هستن

2.چشماني سفيد رنگ و در بعضي موارد قرمز رنگ(بيشتر چشم قرمزهاي تيپلر ماله پاكستان ميباشند البته زياد چشم قرمز رنگ نيست بلکه بیشتر چشم سفيد رنگ و دور آخر آن قرمز ميباشد.دورنگه)

3.نوك و ناخن هايي سياه و در بعضی موارد دو رنگه(سیاه و سفید) و خشن

۴.سینه ای نرم ما هیچه ای (در بعضی موارد این نوع گردن و سری کمی رو به عقب دارند.نسبت به کبوتران ایرانی)

۵.کتفهایی نرم و عضلانی(نسبت به کبوتران ایرانی)

۶.جثه ي اين كبوتران نسبت به كبوترهاي ايراني در بعضی موارد یکم بزرگتر است .ودارای بدنی عضلانی و پر از پر هستن(از لحاظ بدنی پر از پرهای نرم به کبوتران تهرانی نمیرسند)

۷.در نوع تیپلر پاکستانی در بعضی یا بیشتر موارد پاهای این نوع بلندتر و بدني بزرگتر و كشيده تري نسبت به نوع تیپلر هندی دارد

این نژاد یکی از معروف ترین کبوترهای تیز پرواز است که از همه نژادهای کبوتر ساعت بسیار بالاتری می آورد.در آسمان آن قدر بالا برود که دیگر با چشم غیر مسلح دیده نشود. معمولاً رنگ بدن آن سفید رنگ و برخی اجزای بدن آن خاکستری رنگ و چشمان آن مرواریدی است و برخی نیز چشم‌های سیاه دارند که از ارزش کمتری برخوردارند و قدرت پرواز کمتری دارند. منشأ این نژاد پاکستان است. انگلیسی‌ها قبل از استقلال هند و پاکستان تعداد زیادی از این پرنده را به انگلیس بردند و از آن جا به اروپا برده شد و باعث شگفتی بسیاری از پرورش دهندگان شد و تا امروزه نیز از ارزش خاصی بین پرورش دهندگان کبوترهای مسابقه به شمار می‌رود. نژاد «تیپلر»(هندی) اندامی کوچک و و زنی سبک دارد که رنگ بدن کبوتر سفید و رنگ بال‌ها خاکستری است و چشم‌ها مرواریدی است. «تیپلر»گونه‌های مختلفی دارد، اما قدرت و توانایی هیچ کدام از این گونه‌ها به اندازه گونه اصلی(پاکستانی) نمی‌باشد. آموزش این نوع کبوتر بر اوج گیری در آسمان نیازمند آموزش طولانی و مشخصی می‌باشد و بسیاری از پرورش دهندگان این نوع کبوتر در انگلستان وکانادا به شدت با یکدیگر رقابت می‌نمایند تا بتوانند رکورد‌های جدیدی در زمینه اوج گیری برای مدت‌های طولانی که گاهی به ۲۲ ساعت می‌رسد را بشکنند. و در این رکورد گیری‌ها، اوج گیری و پرواز مستمر دو شرط اساسی به شمار می‌روند. گونه‌ای از این نژاد دیده شده که در پرواز اقدام به معلق زدن به سوی عقب می‌نماید، که این گونه از کبوترها برای مسابقات اوج گیری مناسب نیستند(کفتر اصیل تیپلر نیستند) زیرا که معلق زدن باعث خستگی کبوتر شده و کبوتر نمی‌تواند برای ساعات پی در پی درآسمان اوج بگیرد. کبوتر«تپلر» به صورت تدریجی و دایره وار اوج می‌گیرد که مرکز دایره پرواز کبوتر، محل سکونت او می‌باشد وآن قدر بالا می‌رود که دیدن آن درآسمان دشوار می‌شود ودر هنگام فرود آمدن نیز از همین روش استفاده می‌کند، منتهی دایره‌های فرودی کبوتر کوتاه تر هستند. کبوتر «تیپلر»(پاکستانی) دو بال قوی و نیرومند دارد که ابزاری مناسبی برای اوج گیری به شمار می‌روند و معمولاً کبوترهایی که تند تند بال می‌زنند نمی‌توانند برای مدت طولانی و مستمر پرواز کنند، که این حالت در تیپلر دیده نمی‌شود. سبکی وزن کبوتر «تیپلر» یکی دیگر از عواملی است که باعث می‌شود که پرنده ساعت‌های طولانی بدون خستگی درآسمان پرواز کند.
من خودم هم از این نوع کبوتر به عشق پرواز عالی اش نگه داری میکنم ۱۵جفت 
 
Image Hosted by Free Photo Hosting at http://www.iranxm.com/
+ نوشته شده در  سه شنبه پانزدهم آذر 1390ساعت 12:24  توسط صادق  |