شناخت کبوتر

بنام خدا

 Image Hosted by Free Picture Hosting at <A href="http://www.iranxm.comwww.iranxm.com' />

1)چیدن پر برای جوجه کشی

2)کشیدن یا بستن برای پرش

اگر قصد جوجه کشی از کبوتر دارید بجزدو شاهپر اول شش پر دیگر را بچینیدوکبوتر نر آماده که همیشه بغبغومیکندرا با ماده ای آماده که هوم هوم میکند در کتونه قرار دهیدوتا یک روزداخل کتونه به آنان آب و دانه دهید  از دانهائی چون کشه وشاهدانه استفاده کنیدوبعد از گذشت 24ساعت که مطمئن شدید نروماده شوخ شدند آنان را روزها روی بوم یا کف حیاط رها کنیدومخلوط گندم و کشه کم دهید بعد از گذشت حدودأ دوهفته که شاهد جفت گیری آنان شدید کف کتونه یا صندوق چوبی میوه راپلاستیک ویه لا گونی نخی قرارداده وخاک بریزید خاک برای گرم نگه داشتن تخمها وپلاستیک مانع نفوذ آب به جالی یا کتونه میشودکبوتران شما پس ازجفت گیری یک هفته بعد دوتا تخم میذارن شما هم باید موقعیت را فراهم کنید باید از چوب جارو یاچوب ریزه کاج سوزنی که درپارکها یافت میشود استفاده کنیدآنوقت دیگر کبوتران شما ذوق مرگ میشوندو نوع نر چوبه ها را به داخل لانه و پیش ماده میبردودور تخم ها میچینندچقدر خوب است بعد از چند مرحله جفت گیری چوب جارو بریزید چون باعث تحریک برای لانه سازی ونهایتا تخم گذاری میشود

بعد از تخم گذاری 18یا21روز بنا به دمای هوا تخمها به جوجه مبدل میشوندجوجهاوقتی30یا 35روزه شدند دان خور میشوند شمابایدازگندم شکسته استفاده کنید گاهی هم ارزن کشه ماشک چون تنوع تغذیه باعث رشدسریع وتقویت بنیه جوجهای شما میشودوقتی که( مفلق.جوجه کبوترجیر ) 2 یا3پره شدند روزی صبح که هوا مصاعد است آنان را گرسنه روی بوم بیندازیدبعد از 10یا15دقیقه دان بریزید اگر پائین پریدند که تا زمانی که مفلق 7یا8پره شدند این کار را تکرار کنیداگر نیامدند آنان را بگیرید وروز بعد همین کار را تکرار کنیدتا جوجها جل یا کتابی جلدشوند.

2)کشیدن یا بستن

اگر مثل من سنگ دلید 3شاهپر +2پر پائینی را بکشیدکه باید 2ماه تا تخت شدن پرها خرحمالشون باشی ولی اگر پراشونا ببندی نر را بعد از2هفته باز کن و دم عصر گرسنه روی بوم بنداز کبوتر ماده تا جلد شدن نر بال بسته باشد دون بریز خواهی دیدکه زود واسه دون خوردن پائین میاد روزها ماده را در قفس قناری کرده روی خرپشته بوم یا سرسرا بگذارید تا 1هفته این کارو بکنین یه روز صبح که هوا مصاعد است کبوتر نر را در آسمان مشت کنید بذارید 2 یا 3دور بزنه بعد سریعا ماده را رو دست کنید یا در دست بگیرید و واسه نر دس دسی دهید کبوتر نر که نشست دان کف حیاط یا کف بوم بریزیدطی روزهای متوالی که مطمئن شدید نر کاملا جلد شده بالهای کبوتر ماده راهم باز کنیدوتشت آبی که کبوتر بتواند در آن بشیند وخود را بشویدفراهم کنید ارتفاع آب هم باید نصف یا یک سوم بدن کبوتر باشد بنا به جثه حمام کبوتر تاثیرفراوانی برای جلد شدنش دارد هفته ای 2 بار خوبه اما در پائیز وزمستان آب باید ولرم و تمیز باشد اگر کبوتران زیادی دارید باید به اذای هر جفت حمام آب تشت عوض شود

بازم میگم دورگه گیری نکنید کبوترانی با ذات خوب واصیل نگه دارید

عکس بالا شاه کفترای منن با ۸ساعت پرش

موفق باشید

+ نوشته شده در  یکشنبه چهارم دی 1390ساعت 10:6  توسط صادق  | 

بنام خدا

چرا اینقدر گیجید دیگه چطور ساده توضیح دادم که باشه اینبارم ساده ساده توضیح میدم

کبوتر شازده؟

 به کبوتری میگویندکه سروگردن دم وهمچنین از شاهپر اول تا پر هفتم سفید وبقیه بدن برنگ خاصی مثل مشکی که میشود شازده مشکی انواع آن سرخ.سبز.هفت رنگ سرخ.هفت رنگ.زرد.قهوه ای و....................

کبوترفیروزه ای؟

Image Hosted by Free Picture Hosting at <A href="http://www.iranxm.comwww.iranxm.com' />

 به کبوتری میگویندکه بدنی طوسی مثل کبوتروحشی و در ناحیه گردن وسینه پرهائی سبزو بنفش وقتی که پرنده به آفتاب میرود نمایان میشود

کبوتر قلمکار؟

به کبوتری میگویندکه مانند پشت داریا دوکتی میباشد رنگ شاهپرها قهوه ای ودرنوک شاهپرسایه ای سفید داشته باشدویا تعدادشاهپرهای قهوه ای بیشتر از سفید باشد

پرواز دادن كفترها

پرواز كفترها بايد در وقت هايي صورت بگيرد كه براي

سلامتي كفتر ها ضرر نداشته باشد.

.پرواز صبحگاهي: تقريبا ما بين ساعت 6 تا 9 انجام

مي شود.

پرواز عصرگاهي: معمولا از ساعت 4 تا قبل از

غروب افتاب صورت ميگيرد.

نكته: كفترهايي را كه معمولا بيش تر از 5تا6 ساعت

پرواز مي كنند صبح پرواز مي دهند.

نكات مهمي كه در فصل پاييز و ز مستان بايد رعايت شود:

1.  كفترها را در اين دو فصل بايد سير نگه داشت.

2.  هفته اي يكبار بايد در آب كفترها مولتي ويتامين ريخت.

3.  هفته اي يكبار بايد در آب كفترها يك دونه سير كوبيده شده بريزيد.

4.  دماي قفس از 14 تا 15 درجه نبايد کمتر شود.

تو دمدار

كبوتري كه ميان پرهاي دمش يك يا چند پر رنگي داشته باشدتوشهرای دیگه مثل سامان بش میگن دم گل

پلنگی یا خال پلنگ

كبوتري سفيد رنگ كه خا لهاي سياه داشته باشد

كله برنجی

كبوتري كه خا لهاي ريزي در قسمت سر داشته باشد

 

كله داریاکله ای

همه پرهاي بدن سفيدولی سرآن رنگين است.اگر بالعکس بود میشود مثلا قهوه ای سر سفید

 

       گرگی

به كفتري مي گو يند كه بدنش قهوه اي و سينه اش خال هاي سفيد داشته باشدویا بالعکس

 

پشت دار

به كفتري مي گويند كه دو با لش داراي يك رنگ خاص و بد نش سفيد باشدبه این نوع دو کتی هم گفته میشود

ماده چینیx نر غیرچینی =  همه جوجه‌های نر چینی و همه جوجه‌های ماده غیر چینی

*جوجه ای که از کبوتر قهوه ای مغلوب یا سرخ مغلوب بوجود میاد*

*بعضی‌ ژن‌ها مثل قهوه‌ای یا قرمز مغلوب دارای سر نوک *قرمز بر روی نوک کمرنگ هستند.  جوجه‌های نوزاد کبوتر* *قرمز معمولا دارای نوک خاکی یا قهوه‌ای تیره است*

کیست این پنهان مرا در جان وتن

             کز زبان من همی گوید سخن

این که گویندازلب من راز کیست

             بشنوید این صاحب آواز کیست

                                                   (عمان سامانی)

تکیه بر جای بزرگان زدن از بی خردیست

                                                   (ویلیام شکسپیر)

(در وصف کبوترانم)

ﻣﯽﺗﺮﺳﻢ…

ﮐﻪ ﺩﯾﮕﺮ ﺩﻟﻢ ﺑﺮﺍﯾﺖ ﺗﻨﮓ ﻧﺸﻮﺩ

ﻣﯽﺗﺮﺳﻢ…


ﺍﺯ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﻫﺮ ﺭﻭﺯ ﻗﻠﺒﻢ ﻣﺜﻞ ﯾﮏ ﺭﻫﮕﺬﺭ ﺑﯽﺧﯿﺎﻝ،

ﺍﺯ ﮐﻨﺎﺭﺕ ﺭﺩ ﺷﻮﺩ ﻭ ﺧﻢ ﺑﻪ ﺍﺑﺮﻭﯾﺶ ﻧﯿﺎﻭﺭﺩ،

ﻣﯽﺗﺮﺳﻢ…

ﻫﺮ ﻭﻗﺖ ﺍﯾﻨﻄﻮﺭ ﺷﻮﺩ،

ﻣﯽﻓﻬﻤﻢ ﮐﻪ ﺯﯾﺮ ﺳﺎﯾﻪ ﺩﺭﺧﺖ“ﻋﺎﺩﺕ،”

ﮐﺮﺧﺖ ﻭ ﺑﯽﺣﺲ ﺷﺪﻩﺍﻡ

این شعریکی از دوستان عزیز در وبلاگ گذاشت منم خوشم اومد واسه شما گذاشتم ولی اسم طرف بنظر من قلابی وبلاگشم حفاظت شده بودنشد ازش تشکر کنم به هر حال ( هر کجا هستم باشم آسمان مال من است)

 

+ نوشته شده در  یکشنبه چهارم دی 1390ساعت 10:5  توسط صادق  | 

نحوه تزریق واکسن ( نیو کاسل ) و مهمترین نکات تزریق


1- خرید واکسن نیو کاسل موجود از داروخانه های دامپزشکی ( این واکسن به نام واکسن روغنی غیر زنده دو گانه نیو کاسل و آنفولانزا البته یک گانه آن هم موجود که مصرف هر کدام بسته به شرایط آن دارد )
2- خرید سرنگ تیوپ دار از داروخانه ، (به دلیل غلظت بالا و روغنی بودن واکسن در سرنگهای معمولی کشیده نخواهد شد و تزریق آن بسیار مشکل )
3- استفاده از سرنگ های 2 سی سی و 5 سی سی مناسب تر و دقیق تر می باشد
4- حتما باید یک نفر کبوتر را در دست بگیرد کبوتر را به پشت کند با یک دست سر کبوتر، با دست دیگر پا و دم کبوتر را نگه دارد
5- قبل از واکسیناسیون، کبوتر نباید دان و آب برداشته باشد
6- یک روز قبل از واکسیناسیون و سه روز بعد از تزریق واکسن باید پودر ویتامین به صورت محلول در آب در اختیار کبوتر قرار گیرد ( با دز یک گرم در لیتر )
7- کبوتر بعد از واکسیناسیون تا سه روز از گنجه نباید بیرون بیاید ( ایزوله معکوس)
8- بر روی جعبه واکسن دز تزریق نوشته شده به صورت 2 ml یا در بعضی مواقع 5ml می باشد هر کدام به ترتیب یک چهارم و یک دوم از 1 cc می باشد
9- نحوه تزریق در جوجه ریز در گردن می باشد این روش کمتر توصیه می شود من خودم سعی می کنم صبر کنم تا جوجه سینه اش گوشت بیاورد وواکسن را در عضلات سینه تزریق کنم و در جاهایی که احتمال ابتلا بالاست و تجمع زیاد است باید در جوجگی و به صورت زیر جلدی در گردن تزریق شود حالا چند تا هم مردند دیگه مشکلی نیست مثلا 200 تا دیگر واکسینه خواهند شد
10- بایک دست پرهای سینه را کنار زده و با دست دیگر سوزن سرنگ حاوی واکسن را داخل عضلات سینه وارد کنید و ذر مناسب تزریق شود سوزن نباید به صورت عمودی وارد شود سوزن شیب دار موازی بدن وکمی اریب وارد می شود ، سوزن نباید وارد قشای زیر سینه گردد
11- دلیل احتیاط این است که اگر وارد قشا شود و تزریق انجام گردد موجب مرگ پرنده خواهد شد به نظر بنده ابتدا به یک مرغ سر بریده داخل یخچال آماده پخت خوب نگاه کنید سینه اش را نگاه کنید با سینه کبوتر هیچ تفاوتی ندارد فقط در کبوتر کمی قطرش کمتر یک سوزن تمیز و استریل را داخل گوشت سینه فرو کنید وخوب تمرین کنید تا آماده تزریق شوید
12- تزریق باید در عضله سینه انجام تا کم کم وارد جریان خون گردد و ورود مستقیم واکسن به جریان خون باعث کلاپس ( چسبندگی عروق ودریچه قلبی در کبوتر) و یا حساسیت وآلرژی و مرگ کبوتر خواهد شد و در طی حدودا 2 ساعت کبوتر تلف می شود
نکته : اینکه تزریق گردنی را توصیه نمی کنم دلیلش هم این است که ممکن تزریق اتفاقی واکسن در شبکه وریدی و زیر جلدی دو طرف بخش بالایی گردن انجام شود که باعث مرگ انی کبوتر می شود
13- کبوتر بعد از تزریق نباید تا یک هفته به پرواز در بیاید

نکات قابل توجه و مهم
نکته 1 : ما از واکسن روغنی غیر زنده برای تزریق استفاده می کنیم
نکته تحقیق شده : پیشنهاد می کنم در کسانی که بیماری نیوکاسل در کبوترانشون احساس می کنند می توانند از واکسن زنده هم استفاده کنند اما اگر کبوتر نیوکاسلی داشته باشند که امکان خوب شدنش هم باشد با تزریق واکسن خواهد مرد واگرکبوتری در میان کبوتران داشته باشید که نیو کاسل نداشته باشد درهمان لحظه واکسینه خواهد شد ( کبوتران مبتلا به ویروس نیو کاسل همه خواهند مرد و کبوتران (غیر مبتلا یان) همه در همان لحظه واکسینه خواهند شد)
نکته 2 : نحوه نگهداری واکسن در جای خنک مانند یخچال و در محلی بدون نور باید باشد و به هیچ وجه در گرما و نور خورشید نباید قرار بگیرد ( البته در یخچال موردی ندارد ) و باید از یخ زدن آن جلو گیری شود
نکته 3 : (واکسن نیوکاسل دوگانه کارخانه رازی) از مرغوبیت خا صی برخوردارمی باشد و با انواع خارجی که قیمتهایشان نیز بسیار بالاست در حال رقابت می باشد البته همین واکسن هم در بازار بسیار کم و قیمتهاش در بازار توازن ندارد هر هفته هم بهای آن تغییر می کند
نکته 4 : واکسن اگر فاسد و تاریخ گذشته باشد در کبوتر مشکلی به وجود نخواهد آورد ( هرگز منجر به مرگ نخواهد شد ) و فقط اثری که باید روی سیستم ایمنی بگذارد ( واکسینه کردن کبوتر ) را نخواهد گذاشت
نکته مهم تحقیق : در صورت تزریق دوم ( واکسن نیو کاسل روغنی ) در جوجه ها ممکن است وقوع کلاپس ( چسبندگی عروق و دریچه قلبی ) و یا واکنشهای آنا فلاکتیک ( نا سازگاری ، آلرژی یا حساسیت ) به وجود آید که در کبوتر بسیار نادر دیده شده ولی به وجود آمدنش قابل پیش بینی نیست ، مخصوصا در کبوترانی که آلومینیم هیدروکسید یا کاربومین در خون آنها به وفور موجود می باشد دیده شده که با دیدن این عوارض باید ازدارویی به نام آمپول بتامتازون La برای حل این مشکل استفاده کرد، که آن را در یک سرنگ 2 سی سی کشیده و یک هشتم دو سی سی آن را تزریق می کنیم ( 25/0 ) ml یعنی یک چهارم سی سی این داروراازداروخانه های انسانی باید تهیه کرد که داروی مناسب برای رفع این مشکل می باشد
نکته 5 : قبل از تزریق حتما از افرادی که یک بار واکسینا سیون را انجام داده اند کمک بگیرید
نکته 6 : قبل از تزریق لازم به زدن پنبه الکل ، مانند تزریق انسانی و ضد عفونی کردن محل تزریق نیست
نکته 7 : به هیچ وجه بعد از تزریق از مواد ضد عفونی برای تمیز کردن لانه نباید استفاده کرد
نکته 8 : بعد از تزریق واکسن و بعد از درآوردن سوزن با استفاده از انگشت دست باید مانع از خروج محتویات تزریق شد و چند ثانیه ای محل تزریق را ماساژ دهید و بعد کبوتر را رها کنید
نکته 9 : کبوتران را بعد از واکسیناسیون به خوبی به ذهن بسپارید مخصوصا زمانی که تعداد بالاست ( امکان مخلوط شدن زیاد ) ، در مواقعی که تعداد بالاست می توان به این صورت عمل کرد که کبوتران را یکی یکی در گنجه بگیرید و بعد از تزریق واکسن به زیر تور بریزد و یا در صورت نداشتن تور به صورت قیچی کف بریزید و بعد از اتمام یک گنجه به سراغ دیگر گنجه ها بروید
نکته 10: دز دارو باید دقیق تزریق شود و کمتر و بیشتر تزریق آن برای کبوتر زیان آور خواهد بود
نکته 11 : بعد از اتمام محتویات سرنگ پرشده سرنگ را کنار گذاشته ( دور نیندازید ) و از سرنگ جدید برای کشیدن واکسن استفاده کنید و در آخر تعداد سرنگ ها رو با تعداد کبوتران چک کنید
نکته 12 : سرنگ قبلی که واکسن با آن تزریق شده را دوباره نباید وارد ویال کرده و از محتویات ویال داخل آن پر شود بلکه از سرنگ ویا سر سوزن جدید باید استفاده گردد برای سلامت ویال مهم
نکته 13 : سرنگ 2 سی سی سرسوزنش کوچک تر و نازک تر از سرنگ 5 سی سی می باشد
نکته 14 : اگر واحد تزریق 2 ml بود از سرنگ 2 سی سی و اگر واحد تزریق 5 ml بود از سرنگ 5 سی سی برای تزریق استفاده کنید. برای مثال در یک سرنگ 2 سی سی که واکسن کشیده شود با آن 10 کبوتر واکسینه خواهند شد با توجه این مطلب که برای هر کبوتر دز دارو 2 ml باشد و در یک سرنگ 5 سی سی می توان 25 کبوتر را واکسینه کرد
نکته 15 : از واکسیناسیون کبوتران بیمارخودداری کنید آنها را از دیگر کبوتران جدا و قرنطینه ( ایزوله ) کنید
نکته 16 : تمامی کبوتران را حتما با هم و به صورت همزمان واکسینه کنید
نکته 17 : قبل از واکسینا سیون حتما تمامی گنجه ها شستشو و ضد عفونی گردد
نکته 18 : حتما قبل از واکسیناسیون کبوتران آبتنی داده شوند و بعد از تزریق تا یک هفته آبتنی دادن ممنوع می باشد
نکته 19 : حتما بعد از واکسیناسیون کبوتران را خوب تحت نظر قرار دهید در صورت بروز مشکل و یا بیماری و یا اسهال و کم دانی کبوتر بیمار را از گنجه خارج و جدا گانه به مداوای آن بپردازید
نکته 20 : در مورد زمان صحیح تزریق واکسن توضیحات دقیق داده شده با مراجعه به آرشیوآن را استخراج کنید
نکته 21 : در زمان بعد از واکسینه کردن تا یک هفته نباید پرهای کبوتران را بکشید
نکته 22 : کبوترانی که تعداد زیادی از پرهای آنها کشیده شده را بهتر است تا تخت شدن کامل واکسینه نکنید
نکته 23 : کبوتران بعد از تزریق واکسن مقداری دمای بدنشون بالا می رود و تب می کنند که امری طبیعی می باشد

+ نوشته شده در  چهارشنبه سی ام آذر 1390ساعت 18:39  توسط صادق  | 

شب پره کردن کبوتر

اين روش پراندن كبوتر در شب فكر نميكنم زياد ميل هموطنان تهراني باشد چون ممكن است ساعت پرش كبوتران شما كم شود(چون فكر ميكنم شما در تهران كبوتران را فقط در يك نوبت به پرواز در مي آوريد ولي در اينجا بايد در 2 نوبت به پرواز در بياوريد البته شما ميتوانيد طوري برنامه ريزي كنيد كه لطمه اي به ساعت پرش بالاي كبوتران شما نخورد.مثلا ساعتهاي پرش زير را تغيير دهيد و كم و زياد كنيد و ببينيد ميتوانيد خود را وفق دهيد يا خير.در خراسان كه در گاهي اوقات چند نوبت نيز كبوتران را به پرواز در مي آورند(ولي در اينجا چون هموطنان تهراني نيز بتوانند اينكار را انجام دهند در 2 نوبت مثال زده ام تا زياد لطمه اي به ساعت پرش بالاي آنها نخورد) چون در خراسان ساعت پرش زياد ملاك نيست.بلكه رنگ و نقش پاك و اصالت كبوتران مورد قبول همگان ميباشد.من اينجا طوري نوشته ام كه هم شهرهايي كه كبوتر ساعت بالايي ميپرانند بتوانند استفاده كنند و هم ساعت هاي پايين.اگر ساعتهاي پراندن شما پايين باشد بايد در 3 نوبت كبوتر را به پرواز در بياوريد مثالهايي زدم كه خود نيز بعد از خواندن ميتوانيد برنامه ريزي كنيد براي كبوترهايتان.مسلما ساعتهاي تاريكي شب و روز در ماه هاي مختلف سال متفاوت است.اينجا ساعت ماه شهريور در نظر گرفته شده است.به طور مثال در ماه شهريور ساعت برخورد به شب ساعت 7 بعد از ظهر ميباشد ولي در ماه مهر ساعت نزديك برخورد به شب ساعت 5.30 بعد از ظهر ميباشد.موفق باشيد

خب خيلي از دوستان خواستار اين هستند كه كبوترانشان را در شب هم به پرواز در آورند،شما بايد ابتدا اگر كبوتران خود را فقط در صبح به پرواز در مي آوريد و آنها نيز به اين موضوع عادت كرده اند بايد عادت هاي پرش كبوتران خود را تغيير دهيد.مثلا اگر شما كبوتران خود را از ساعت 9 صبح تا 2 بعد از ظهر به پرواز در مي آورديد.بايد اين سري از ساعت 9 تا 12 كبوتران خود را به پرواز در بياوريد(بستگي به ساعت پرش كبوتران شما دارد.اينجا 3 ساعت،ساعته پرش مد نظر قرار داده شده است تا فشار زيادي به كبوتران وارد نشود تا بتوانند در شب هم بپرند).در نوبت دوم كبوتر را از ساعت 3 بعد از ظهر به پرواز در بياوريد و روزي 5 دقيقه،5 دقيقه،اولين ساعت پرش كبوتران را به جلو ببريد مثلا روز بعد از ساعت 3:5 و روز بعدش از ساعت 3:10 دقيقه شروع كنيد.مسلما همينطوري كه پيش ميرويد بعد از 12 روز ميرسيد به ساعت 4 بعد از ظهر.وقتي كبوترانتان اولين ساعت پرششان به 4 رسيد ديگر ساعت پراندن را به جلوتر نبريد و در ساعت 4 بعد از ظهر ثابت نگهداريد. با اين كار مسلما آخرين ساعت پرش آنها(كه به طور مثال 3 ساعت،ساعته پرش كبوتران بود)ساعت 7 بعد از ظهر ميباشد و ساعتي است كه به غروب برخورد ميكند و كبوتران شما غروب بر روي بام مينشينند.حالا وارد مرحله نهايي ميشويد.شما بايد برنامه ريزي كنيد كه نيم ساعت آخري كه ميدانيد موقع نشستن كبوتر ميباشد(30 دقيقه ي آخري است كه كبوتر طاقت پرواز را دارد)طوري برنامه ريزي كنيد تا نيم ساعت،ساعته آخر پرش به بعد از غروب منتهي شود تا كبوتر ميل زياد به پرواز كردن را در شب نداشته باشد و خسته و گشنه باشد،تا شب بالا باقي نماند(سعي كنيد ساعت آخر پرش كبوترانتان را به نيم ساعت بعد از غروب يعني شب ختم كنيد).تا وقتي كه كبوتران 100 درصد آموزش را بدون هيچ اشكالي انجام دهند.حالا شما بايد چراغ پر نور بر روي پشت بام خود قرار دهيد تا به هنگام شب كبوتر ديد كافي براي پيدا كردن خانه و نشستن بر روي بام را داشته باشد.سعي كنيد از 1 چراغ پر نور استفاده كنيد.هم ميتوانيد از لامپ خياري بزرگ((400 واتي يا بيشتر))همراه با ترانس(تعداد چراغ بستگي به سطح پشت بام شما دارد كه بزرگ باشد يا كوچك.معمولا همه از يك عدد چراغ استفاده ميكنند)و هم ميتوانيد از نور افكن استفاده كنيد.ولي نور افكن پر مصرف است و سعي كنيد به هيچ وجه از آن استفاده نكنيد.قيمت لامپ خياري بزرگ با ترانسش حدود 35 الي 40 هزار تومان ميباشد.چراغ را ثابت رو به آسمان قرار دهيد به طوري كه چراغ در وسط بام شما باشد تا وقتي كه كبوتر به دور بام چرخيد آن نور را به صورت عالي دريافت كند.بعضي ها كه ديگر براي پراندن كبوترهايشان در شب حرفه اي شده اند چراغ را در وسط پشته بام قرار نميدهند بلكه چراغ را در دست ميگيرند.و به زير كبوتران ميتابانند و يكدفعه چراغ را خاموش ميكنند تا كبوترانشان ساعتي بيشتري را در شب پرواز كنند.البته اگر چراغ را خاموش كرديد بايد هواستان به اين باشد كه در هنگام خاموش كردن چراغ هيچ يك از رقيبهاي شما كبوترهايش را در آن هنگام به پرواز در نياورده است وچراغي روشن نكرده.البته 1 الي 3 ماه طول ميكشد كه كبوترانتان براي پرواز در شب حرفه اي شوند پس ريسك نكنيد و بيگدار به آب نزنيد و به همانند حرفه اي ها چراغ را خاموش نكنيد.وقتي كه بعد از چند ماه اينكار را تكرار كرديد حالا ميتوانيد حتي تا ساعت هاي بسيار از شب كبوتران خود را به پرواز دربياوريد.اين كبوتر را در شب پراندن بيشتر ماله كبوترهاي ايراني نقشي ميباشد(چون ساعت پرششان خيلي زياد نميباشد)

 

+ نوشته شده در  شنبه نوزدهم آذر 1390ساعت 13:15  توسط صادق  | 

کبوتر شیویدی

کبوتر شیویدی یکی از مهم ترین نژادهای دم گیر(اصیل) بوده که در بین سایر نژاد های کبوتر دمگیر از بنیه قوی تر در زمینه پایبندی و به اصطلاح کبوتر دارها (سفتی) برخوردار است اصل این نوع کبوتر مربوط به یکی از کبوتر دارهای قدیمی اصفهانی دو بحرپران بنام حاج عباس قندی ساکن محله جهانباره (قسمت مسلمان نشین) بوده که در سال 1370 فوت نموده است. مشخصه اصلی این نوع نژاد همان طور که در عکس حاضر مشخص است داشتن پرهای بدن سفید با پرهای اصلی و عطای کبوتر حالت ابرش یا به اصطلاح ابری می باشد یعنی ابتدای پر اصلی (از طرف بال) سفید و هرچه به طرف سرپر نزدیک می شویم مشکی وسفید است و در بعضی موارد نادر کبوتر دارای خالهای بعضاً قرمز یا زرد هم دیده شده است ضمناًنژاد اصلی دارای یک مشخصه نادر است و آن داشتن نوک بسیار ریز و مشکی یا خرمائی رنگ اما نژاد غیر اصلی دارای نوک سفید است که اگر شویدی و سفید را با هم جفت دهند به این شکل در می آید.

+ نوشته شده در  جمعه هجدهم آذر 1390ساعت 13:30  توسط صادق  | 

کبوتر سیمونی (روسی )

Image Hosted by Free Picture Hosting at <A href="http://www.iranxm.comwww.iranxm.com' />

                                             

این نژاد کبوتر که در ایران فعلاً در شهر اصفهاننجف آباد و خمینی شهر بیشتر به پرواز در آمده و کبوتر دار های این شهرها استفاده می نمایند .

در

زمان قاجار و به هنگام مشروطیت ارمغانی بود که سفیران روسی آن را ابتدا به خان های بختیاری پیش کش نمودند . و بعد از گذشت 100 سال فعلاً به عنوان یکی از نژاد های بومی کبوتر در شهر اصفهان مورد استفاده می باشد .

اصل

کبوتر دم گیر مربوط به جنوب روسیه و قفقاز بوده و اصل آن به صورت دو بحر فعلی می باشد و در نزد کبوتر دارهای قدیمی اصفهان گاهاً به نام روسی نیز معروف بوده و هم اکنون نیز نوعی از کبوتر مذکور به نام روسی هنوز هم مشهور است این نژاد کبوتر پس از ورود به ایران و تا اوایل جنگ جهانی دوم قفط به صورت دو بحر بوده و بعداض با تلفیق این نژاد با کبوتر شیراز و قزوین کنه از نظر سبک ظاهر مانند هم می باشند تلفیق شد .

و

کبوتر کم دم گیر به وجود آمد کبوتر قزوین و شیراز بیشتر به صورت پشت سبز یا پشت زرد یا پشت مشکی با سینه ای سفید می باشد که که کاملاً ساده پر می باشد اما کبوتر دو بحر به دلیل ویژگی خاصی که دارد و قابل پراندن برای همه کس نیست با این کبوتر ها تلفیق شد تا کبوتر کم دم گیر و شیرین دو بحر فعلی به وجود آمد وشامل انواع مختلف مثل خال درازکل پنبه ایگلینبدرنگزره ای و فیروزه ای سرخزرد و سیمونی می باشد .

اما

کبوتر سیمونی شاید یکی از تنها نوع کبوتر دم گیر می باشد که توسط ارامنه اصفهان از جنوب روسیه و قفقاز و ارمنستان به اصفهان آورده شد و ارامنه سعی در حفظ نژاد اصلی آن نمودندو به این نوع پرنده را سعی نمودند که در بین اصفهانی ها رواج ندهند و فقط در بین خودشان رد و بدل می باشد تا اینکه یکی از خوانین بختیاری از اسقف کلیسای وانک چند عدد از آن را گرفت با نژاد بد رنگ تلفیق کرد و سیمونی از نوع هارونی که فیروزه ای رنگ اما تو پر سرخ می باشد به وجود آورد مشخصه اصلی سیمونی این است که کبوتری شرابی رنگ با روبند های زرد و نوک پر و دم آن مشکی است می باشد .و با کبوتر سرخ دم گیر که با همین رنگ با رنگ نوک دم و پر سفید می باشد فرق دارد نوعی دیگر است سیمونی که با زره ای تلفیق شد و زره ای با بادبزنی که کاملاً شبیح زره ای است اما با روبندهای نارنجی و سرخ است بوجود آمد.

اما

سیمون یک اسم ارمنی است که معروف به سیمونی شده است.
+ نوشته شده در  جمعه هجدهم آذر 1390ساعت 13:29  توسط صادق  | 

از كجا كبوتر تهراني اصيل را بشناسيم؟

1.داراي كله اي گرد هستند(بر خلاف بيشتر كفتراي اروپايي.غربی)

2.در بيشتره كفتراي تهراني نوك و ناخن هاي آن ها سفيد است البته در بعضي از گونه ها به خاطر تداخل نژاد در سالهايي دور رنگه نوك و ناخنها به رنگه مشكي هم هست(البته بیشتر کبوتران با ذاتی قدیمی دارای نوکی مشکی و یا کرم رنگ((مخلوطی از سفید و مشکی)) در بیشتر موارد میباشند)

3.بيشتر کفترای تهرانی رنگ چشم هاي آنها مشكي(مثله پشدار كه ساعت خيلي خوبي مي آورد و هما) در ضمن قرمز هم است (مثله كله دم سبز) كه البته قرمز بودنش هم به خاطر تداخل نژاد سالهايي دور است چون در بيشتر كشورهاي آسيايي رنگ چشم كفترها فقط مشكي و سفید است و در اروپا بيشتر قرمز است

4. دماق اين نژاد نسبت به بيشتر نژاد هاي دنيا ريز تر و نوكش لاغر .در بیشتر موارد میباشد

5.سينه اي گرد و پهن و رو به جلو

6.بدني پر از پر و سبک (وقتي شما ميرويد كفتر بخريد ميبينيد كه يه كبوتر هيكلي بزرگ و خوبي دارد و وقتي به دستتان ميگيريد خيلي سبك است به قول بچه ها گفتني مثله پنبه است و به خاطر همين است كه كفتراي تهراني اصيل از نظر گردش به دور(بازی) لانه خيلي خوب هستند و حرف ندارند و همینطور نسبت به بیشتر نژادهای ایرانی ساعت بهتری می آورند.البته باید بالهایی قوی هم داشته باشند و تنها ملاک بر سبکی کفتر نباشد)

7.پاهايي نازك.کوچک. و پنجه اي ريز (نسبت به کبوترهای اروپایی)

۸.بدن این نوع در بیشتر موارد تقریبا گرد است

+ نوشته شده در  پنجشنبه هفدهم آذر 1390ساعت 11:53  توسط صادق  | 

Image Hosted by Free Picture Hosting at <A href="http://www.iranxm.comwww.iranxm.com' />

به دست آوردن رنگ دلخواه،شما باید چند ویژگی را داشته باشید تا بتوانید به نقش دلخواه کبوترتان برسید:(البته باید متذکر شوم ۶۰٪ این امر مربوط به نژاد

 و ذات کبوتر است و ۴۰٪ مربوط به شما است.)

۱- باید بسیار صبور باشید

۲- کبوتری که چند دهن ازش جوجه می کشید بالاخره ضابطه ی جوجه دهی کبوتر را به دست می آورید.

مثلا:من از ۵ دهن جوجه کشی از یک جفت کله برنجی،۴ تا جوجه کله برنجی و ۴ تا جوجه ی دستپر و

یک جوجه ی پیس نوک کرم و یک جوجه ی دم سیاه به دست آوردم،البته بدون مرگ و میر.

۳- ممکن است شما با جفت کردن کبوتر ی به یکباره جوجه ای که مد نظر شماست را به شما بدهد،اما

این امر کاملا به طور اتفاقی است،ضمنا این قدر تلفیق نژاد صورت گرفته است که سخت می شود جوجه ای دلخواه به دست آورد.

۴- حتی الامکان از کبوتران اقوام برای این طور جوجه آوری استفاده کنید (البته نه جفت کردن خواهر و برادر)

من از تلفیق نژادی کبوتر ها تو سط بعضی از افراد ناشی بسیار متاسفم چون من خودم پس از خالص کردن چند کبوتر که سال ها از این کبوتران با زحمت جوجه می کشیدم و تقریبا موفق به اصلاح نژاد این کبوتر شده بودم،باز هم بعد از یک سری جوجه کشی کبوتر دم سیاه یک جوجه ی تلفیقی دو رگه می دهد که من واقعا از این موضوع ناراحتم.

اما اگر این خصوصیات را رعایت کنید،بریم سر اصل مطلب:

اگر می خواهید کبوتری مثلا کله برنجی به دست بیاورید باید کبوترانی را با هم جفت کنید که دم پاک باشند،یعنی  در دم آن ها سیاهی وجود نداشته باشد و در ضمن رنگ جوجه ی کبوتران تاحدودی بیشتر به رنگ کبوتر نر است ،پس بهتر است که کبوتر نر ملاکی برای رنگ جوجه باشد و رنگ کبوتر ماده بیشتر در دم کبوتر ظاهر می شود و مقداری هم بر سینه و کمر کبوتر ولی رنگ شاه پر های جوجه معمولا به رنگ شاه پر های نر است.

اگر از این کبوتران جوجه کشیدید،اگر کله برنجی نداد و چیزی مثل خالدار داد کبوتر را با سفید مهر ماده جفت کنید و باز هم جوجه بکشید،بالاخره بعد از چند وقت تلاش به رنگ دلخواه خود می رسید،

+ نوشته شده در  پنجشنبه هفدهم آذر 1390ساعت 11:37  توسط صادق  | 

Image Hosted by Free Picture Hosting at <A href="http://www.iranxm.comwww.iranxm.com' />

_اول از همه چیز از سلامت کفتر اطمینان حاصل کنید تا که مریض نباشد یا شکستکی و فلج شده نباشد در کل ناقص نباشد     

2_کفتر پرشی خوب باید سینه هایی پهن داشته باشد چون یک سینه ی پهن درون ان بی شک شش های بزرگ و قوی برای تنفس وجود دارد 

3_داری سری درشت و بیضوی و کمی بحالت ماری داشته وگردنی اسبی وکشیده(گردن اسبی)باشد

4_هنگام باز کردن بال سه شاه پر اخرش هم اندازه وبی فاصله وموج دار باشد شاه پرهای قوی و محکمی داشته باشد

5_نوک و پاهای ان اندازه باشد یعنی نوک نازک داشته باشد( نه زیاد بلند ونه زیاد کوتاه)پاهای ظریف و کوتاهی داشته باشد وناخن های بلند و صاحب پنجه ای پهن باشد

6_رنگ چشم هر رنگ که باشد شفاف و درشت باشد

نکته1:کفترانی که هیکل بزرگی دارند پرش دادن انها سخت است بهتر است کفترانی با هیکل مناسب نگهداری کنید

نکته2_کفتر پرشی خوب را به سختی می توان در دست نگه داشت و همیشه در جنب و جوش است

نکته3_یک کفتر پرشی خوب همیشه صدای بال زدنش کم است بطوری که اگر در پشت سر شما بپرد صدای کت زدنش را نمی شنوی

Image Hosted by Free Picture Hosting at <A href="http://www.iranxm.comwww.iranxm.com' />

به شما توصیه میکنم (هر چند کوچکتر از انم که به شما بزرگان توصیه کنم) نژاد اصیل کفتر نگهداری کنید هر چند کم ولی درست عشق بازی کنیدسیاه لشکر جمع نکنید

Image Hosted by Free Picture Hosting at <A href="http://www.iranxm.comwww.iranxm.com' />

+ نوشته شده در  چهارشنبه شانزدهم آذر 1390ساعت 18:11  توسط صادق  | 

وقتی خدا نقاشی میکند تو به آن بنگر لذتش را ببر و شکر گذار نعمت ها وزیبائی هایش باش

وعلیکم از اینکه قدم رنجه کردین و به کلبه ی یه الوات آسمون جل خرابات نشین پا گذاشتین دمتون گرم مایی که غیر از پیرن تنمون که رنگه شبه و این کلبه هیچی رو نداریم دلمون به شما خوشه که میاین اینجا از اون موقع که چشم و گوشمون واشد فهمیدیم که تو هفت آسمون یه دونه ستاره هم نداریم آخه واسه شب گردای بی کس و کار زندگی همینجوریاست خاک پای شما صادق

دراین وبلاگ یادمیگیرید.....

1)شناخت کبوتر

2)انواع آن

3)اصطلاحات

4)رنگها و نامهای خاص

********************************************

شناخت کبوتر

در دو نوع اهلی و وحشی است گوشت آن بصورت آبپزو کبابی برای تنگی نفس بهراه گوشت بلدرچین دوای موئسر است حکیم فرزانه(ابن سینا)

نوع وحشی در چاهها وخرابه های متروک زندگی میکند

نوع اهلی در پرنده فروشی ها بفروش میرسد

کلا پرندگانی جمعی مانند انسانها هستند وزندگی جمعی را دوست دارند و......

********************************************

انواع آن

1)دمگیر و انواع آن

2)تهرونی

3) یهودی

4) مصری

5) غرقاولی

6)شامی یا آلمانی

7)و................

*********************************************

دمگیر سیمونی که توسط سیمون یکی از ارامنه اصفهان از روسیه وقفقاز وارد ایران واصفهان شد در دو نوع بدرنگ و دو بر فعلی است

بدرنگ دو رگه اصفهانی روسی است

این نوع کبوتر مانند تهرونی نیست(منظورم از لحاظ پریدن.)این کبوتر ها دارای ذات فوق العاده ای هستند.

نوع پریدن این کبوتر ها به گونه ای است که اولا پایین میپرند و هنگام پریدن دست میزنند و پس از دست

زدن کتهای خود را در هم قفل کرده و به سمت زمین شیرجه میروند و دوباره اوج میگیرند.

 

انواع دیگری چون:زره ای.خرقه ای.سینه دم پاک.دوبرغلاغ و ...........

دمگیر خرقه روسی پاکدم

 

این اImage Hosted by Free Picture Hosting at <A href="http://www.iranxm.comwww.iranxm.com' />سم به جهت کیپ بودن سینه وبدون غلطی بودن می باشد.این نوع کبوتر در اصفهان خواهان بسیار دارد.

 

تهرونی؟کبوترانی سبک بال ذاتی عالی بازی بزن ساعت هم خوب می آورند دارای انواع زیر میباشند,

1)شازده

 به كفتري مي گويند سرو گردن ودم وهمچنين از پر هفتم بال به بعد

 

 

 

سفيد و بقيه پرهايه بدنش به رنگ هايي مانند سياه (شازده سياه)

 

 

 

قرمز(شازده قرمز) سبز(شازده سبز) وغيره

 

 

 

در ضمن اصولااگر شازده را با رنگ هايي به غير خوده رنگ شازده

 

 

 

جفت كنيد مثلا اگر شازده سبز را با زاغ جفت كنيد جوجه يك

 

 

 

شازده سياه و يك شازده سبز مي دهد

 

2)دوکت

در رنگهای مختلفی است عکس بالا دو کتی سرخ انواع آن

1)دوکت مشکی

2)دوکت زرد

3)یابدن مشکی و دوکت سفید باشد دوکت سفید و......

3)پلاکی

به کبوتری که بدنی برنگ خاص وروی کت و سینه وزیرسینه رنگهای خال خالی بیضوی برنگ سفید یا .......... داشته باشد

این کبوتران حمال نیز هستند

4)طوقی

کبوتری که بدنی برنگ سفید و گردن رنگی خاص مثل سرخ (طوقی سرخ و.........)میگویند

طوقی مورد علاقه خودم (سرخ)

شکل زیر طوقی زرد و اون مشکی هفت رنگه (زرد ماده و هفت رنگ نر)*تجربه شخصی* (نوع نراز رنگ سرخ پرنده ای عالی برای شکار گرفتن)

5)سرخ

6)سبز یا فیروزه ای

اصل این کبوتر از کاشون شهرستان اصفهان است مانند شکل زیر

7)کله برنجی اصل کاشون

کبوتری که بدنی فقط سفید وگردن و سری فقط برنگ قهوه ای داشته وکشیدگی رنگها باید اندازه دانه برنج باشد

8)گرگی

کبوتری که بدنی فقط سفید با خالهائی برنگ خاص مثلا قهوه ای داشته باشد

 

9)مصری

کبوتری که بدنی برنگ خاص داشته باشد مصری مشکی .آهنی.مسی.قرمز خرمائی و.............. است

شکل زیرسمت راست مصری خرمائی  و چپی مصری تیرسفیداست

 

10)شامی

کبوتری که نوکی کوچک یا متوسط کلفت داشته باشد را کبوتر نوک شامی گویند رنگ در این نوع پرنده تفاوت چندانی ندارد

11)سوسکی

کبوتری که بدنی آغشته برنگهای مختلفی دارد را سوسکی گویند شکل زیر

12)غرقاولی

رنگ گردن وکله وسینه در این پرنده باید خیلی خیلی خاص باشد رنگی که او را از دیگر کبوتران متمایز کند *تجربه شخصی*پرش زیبا ساعت هم در پرش خوب میاورد

13)قلمکار

کبوتری که دورنگ کت برنگی خاص و گردن وسینه و کمربه رنگی دیگر داشته باشد باشاه پرهائی مخلوط قهوه ای مشکی و..........

14)تیرسفید

کبوتری که سر شاه پرهای سفید داشته باشد

15)پشت دار

کبوتری که دو کت برنگ خاص وحال شاه پرهائی رنگین یا یکدست سفید داشته باشد

 

16)و...................

(*تجربه شخصی*)

کبوتر تهرانی اصیل سفید کاکلی یا بدون کاکل کله ماری با پرشی بیش از چهار ساعت شکل اول

 

کبوتربازی

کبوتر بازی یا کفتر بازی، که بدان عشقبازی نیز اطلاق شده، یکی از بازی‌های سنتی ایرانیان به‌شمار می‌رود و این بازی منحصراً به مردان اختصاص داشت و امروزه نیز در اکثر شهرهای ایران هنوز هم رواج دارد. اصولاً کبوتر بازی در ایران به دو شکل مختلف انجام می‌شود: شکل اول رقابت بازیکنان بوسیله کبوتران در حین پرواز و شکل دیگر آن، شرط‌بندی بین صاحبان کبوتر است. در این روش کبوتر باز می‌کوشد کبوتران حریف را در حین پرواز به بام خود بکشاند و آن‌ها را تصاحب کند.

 

کبوتربازی

 

تربیت کبوتر و کبوتربازی در دوران بعد از اسلام در ایران و دیگر ممالک معمول بود و حتی کتابهایی در مورد این حیوان مفید و پُرثمر، تالیف شده‌است، که از آن جمله می‌توان به کتاب تمائم الحمائم، تألیف محی الدین بن عبدالطاهر اشاره نمود.

 

بر اساس تاریخ ابن کثیر (جلد۱۲، صفحه۴۱۱)، رسم کبوتربازی در قرن چهارم و پنجم معمول بود و چون کبوتربازها برای مردم ایجاد مزاحمت می‌کردند، گاهی از طرف فرمانروایان دستور جلوگیری از آنان داده می‌شد؛ چنانکه مقتدی عباسی (نیمه دوم قرن پنجم)، از کبوتربازی منع نمود. آن طور که سیوطی در تاریخ خود (صفحه ۲۸۰) آورده، همین مقتدی عباسی بود که دستور داد برج‌های کبوتر را نیز خراب کنند، زیرا این برج‌ها مُشرف بر خانه‌های مردم بود.

از مندرجات تاریخ ابن الجوزی (جلد ۷، صفحه: ۲۱۲) چنین برمی آید که در زمان عضدالدوله، بوسیله کبوتران نامه بر، در فاصله ۶ ساعت، دستور شاه به حکمران کوفه ابلاغ شده و جواب آن می‌رسید.

 

از دیرباز، برای استفاده از گوشت و کود کبوتران، ساختن کبوترخان یا کبوترخانه معمول بود. ژان شاردن که در عصر صفوی از ایران بازدید کرده‌است، به پیشینه بناهای کبوترخان و وضعیت آنها در عصر صفویه چنین اشاره کرده‌است:

کبوترخان را در ایران، اصولا برای تزئین نساخته بودند، بلکه به منظور انتفاع و بهره برداری، به ساختن کبوترخان اقدام می‌کردند، حتی در زمان حاضر نیز، یکی از مناظری که در اطراف دهات ایران دیده می‌شود، همین برج‌های کبوترخان است، که صدها سوراخ چهارگوش در آن تعبیه شده‌است.....در ایران گوشت کبوترها را می‌خورند و از همه بالاتر فضولات آنها را که کود حیوانی بسیار گرانبهایی است، جمع می‌کنند. جالیزهای معروف خربزه اصفهان در سایهٔ همین کود بارور می‌شود و قرنهاست که این کار معمول است. تاورنیه که در سال ۱۶۷۷ میلادی (۱۰۸۸ هجری) سفرنامه خود را نوشته، می‌گوید در اطراف اصفهان بیش از سه هزار کبوتر وجود داشته‌است...

 

مدارک تاریخی نشان می‌دهند که در تمام دوران بعد از اسلام، کبوتربازی یکی از وسایل سرگرمی بوده و از این پرنده، غیر از نامه رسانی و تهیه کود و چلغوز، برای سرگرمی و استفاده از گوشت آن نیز بهره برداری می‌کرده‌اند. در همین ارتباط، شاردن در سفرنامه خود، از گودال لطفی در اصفهان، که پاتوق کبوتربازان حرفه‌ای اصفهان و محل خرید و فروش کبوتران بوده نام برده و به توصیف وضعیت آن مکان پرداخته‌است.

 

 

کبوتربازی در شعر و ادب فارسی

نگاهی سطحی به آثار منظوم و منثور فارسی این حقیقت را روشن می‌کند که کبوتربازی یکی از وسایل سرگرمی مردم بوده‌است. بعنوان نمونه، مسعود سعد سلمان، در وصف یار کبوتر باز خود چنین می‌گوید:

انس تو با کبوتر است همه ننگری از هوس به چاکر خویش

هم به ساعت بَر ِتو بازآید هر کبوتر که رانی از بَر ِخویش

رفتن و آمدن به نزد رهی چون نیاموزی از کبوتر خویش؟

 

 

اشاره به کبوتر و کبوتربازی در شعر پارسی تا دوران معاصر نیز ادامه داشته‌است. از جمله ملک الشعرای بهار، که خود از کبوتربازان نامی به شمار می‌آمده، درباره کبوتر، چکامه آبداری سروده که بند اول آن چنین است:

بیائید ای کبوترهای دلخواه بدن سیماب گون، پاها چو شنگرف

بپرّید از فراز بام و ناگاه به گرد من فرود آئید چون برف

 

 

کبوتربازان مشهور

دوستعلی معیری (معیرالممالک)، که خود از عشقبازان یا کبوتربازان نامی است، در خاطرات خویش و همینطور در مجموعه مقالاتی از او، که در مجله یغما، و با عنوان «رجال عصر ناصری» انتشار یافته‌است، گهگاه به اسامی برخی از عشقبازان (کبوتربازان) معروف تهران، در اواخر عهد قاجاریه و اوایل عصر پهلوی اشاره کرده‌است. در بخشی از نوشته او می‌خوانیم:

 

«««من از ده سالگی به کبوتر رغبت به هم رساندم و اولین بار بدستور دائیم شاهزاده جهانگیر میرزا، در باغ فردوس برایم لانه کوچکی ساختند و ده کبوتر از پدرم گرفتم و در آن انداختم. از آن پس من نیز در حلقه «عشقبازان» درآمدم و پیوسته و بیش و کم کبوترانی داشتم، ولی در بحبوحهٔ آن، بین سالهای ۱۳۰۳، الی ۱۳۱۵ شمسی بود که، متجاوز از دوهزار کبوتر داشتم. در این سالها از کبوتربازان معروف و طراز اول، می‌توان از: شاهزاده مرآت السلطان، ملک الشعرا بهار، نظام الدوله خواجه نوری، شاهزاده عبدالصمد میرزا جهانبانی، شاهزادگان مقبل الدوله و مفاخرالسلطنه، نوه‌های شاهزاده تیمور میرزا سردار معتضد و نصیرهمایون، پسر میرزا زینل را می‌توان نام برد. »»»

 

فرازی دیگر از نوشته‌های همو، باز متضمن اسامی شماری دیگر از کبوتربازان مشهور ایرانی است:

«««پدرم دوست محمدخان از کودکی به کبوتر عشق فراوان داشت و در زمان حیات پدرش، دوستعلی خان معیرالممالک [توجه: این دوستعلی خان معیرالممالک، جد نویسنده‌است که او هم، همین نام را دارد. وی در سال ۱۲۹۰ هجری قمری در گذشته‌است و با نویسنده این سطور که تا سال ۱۳۴۵ خورشیدی حیات داشته، متفاوت است]، بیش از هزار کبوتر گرد آورده بود. چند تن از کبوتربازان مشهور آن زمان، از قبیل: شاهزاده حاج نصرالله میرزا، میرزا آقا سلطان و حاج قربان اغلب نزد پدرم میامدند و هربار برایش تحفه‌های تازه می‌آوردند. حاج قربان از «نقش بازان» به نام بود [«نقش» نام نوعی کبوتر است، که برای اطلاع از ویژگی‌های آن به بخش بعد توجه فرمائید] و «زردهای خال سیاه» او را، کس نداشت. »»»

 

انواع کبوتر

 

کبوتر از لحاظ تنوع رنگ پرها، به اصطلاح کبوتربازان «رنگرز» است و از این نظر، نزد اهل فن به دو دسته تقسیم می‌شود:

الف- نقش

ب- سفید و خالدار

 

کبوترهای نقش

«نقش» اصطلاحا کبوترانی را گویند که از لحاظ رنگ دارای خصائصی بدین قرار باشند:

 

۱-«یک رنگی» یا «تخته‌ای»، به کبوترانی گویند که از سر تا به دُم، پرهای یکرنگ، یا رنگی مخلوط داشته باشند. برخی انواع کبوتران «یکرنگی» یا «تخته‌ای» اصطلاحا عبارتند از:

زاغ، سبز، گُلی، زرد، قهوه‌ای، کاغذی، آینه، سرو، سروچخماقی، کوهی، سبزکوهی، فولادی، نقره‌ای، گل افشان، هفت رنگ و.....

 

۲-«دُم سفید»، کبوترهایی را گویند که دارای رنگهای پیش گفته باشند، با این تفاوت که تنها دمشان سفید است. برای نامیدن این کبوتران، در آخر اسامی بالا، لفظ «دُم سفید» را می‌افزایند و می‌گویند: زاغ دم سفید، سبز دم سفید، گُلی دم سفید، زرد دُم سفید و.....

 

۳-«سینه سیاه دم سیاه»، «سینه قرمز دم قرمز»، «سینه زرد دم زرد»، «سینه سبز دم سبز» و «سینه قهوه‌ای دم قهوه‌ای»، این دسته سر و گردن و سینه و دمشان، به رنگهای گفته شده (سیاه، قرمز، زرد، سبز و قهوه‌ای) و دو بالشان از کَت تا نوک ِ تیزه(شاه پر)، سفید است. نوع دیگری از این کبوتران دسته‌ای هستند که سر و دُم رنگین دارند، که در اینصورت آنها را مثلا: «کله سیاه دم سیاه»، «کله زرد دم زرد» و.... می‌نامند. دسته‌ای دیگر نیز هستند که تنها دُم آنها رنگین است که بر حسب رنگ، «دُم سیاه»، «دُم زرد» و.... خوانده می‌شوند.

 

۴-«طوقی»، به کبوترانی گفته می‌شود که تمام پر بدنشان سفید باشد و تنها دور گردن آنها، طوق یا حلقه‌ای رنگین داشته باشند و انواع آن را، [بر حسب رنگ طوق و خصائص دیگر]، «طوقی سیاه»، «طوقی قرمز»، «طوقی زرد»، «طوقی سبز»، «طوقی قهوه‌ای»، «طوقی آینه»، «طوقی سرو»، «طوقی نقره‌ای» و «طوقی شازده» (طوقی شاهزاده)، گویند.

 

۵-«پَشت دار»، کبوترانی هستند که روی کَتشان[=پُشتشان]، به رنگهائی است که در مورد نوع «طوقی» ذکر شد، اما بقیهٔ پرهایشان سفید است. این نوع از کبوترها، این گونه خوانده می‌شوند: «پشت سیاه»، «پشت قرمز» و غیره. درصورتیکه یک کت این کبوتران رنگی باشد، آنها را اصطلاحاً «یک کتی» [یا: «یه کَتی»] می‌نامند.

 

۶-«شاهزاده» [یا: «شازده»]، کبوترانی هستند که سر و گردن، دل[=شکم] و از پر هفتم بال به بعد [در شمارش از سمت بدن] آنها، به رنگ سفید و بقیه پرهایشان به رنگهایی که در مورد «طوقی» ذکر شد، باشد. برای نامیدن این کبوتران به جای کلمهٔ طوقی، کلمهٔ شاهزاده را به کار می‌برند [و مثلا می‌گویند: «شازده سیاه»، «شازده قرمز»، «شازده زرد» و.....]. شاهزاده زرد را، اصطلاحاً «کشگرک»، می‌خوانند.

 

۷-«کله دار»، کبوترانی هستند که تمام پرهای بدنشان سفید است، مگر سرشان که تا قسمتی از سینه رنگین است و آنها را به نسبت رنگ سر، «کله سیاه»، «کله قرمز»، «کله زرد»، «کله سبز» و «کلّه برنجی» می‌گویند.

توضیح اول: رنگ زرد و رنگ گُلی، در هریک از انواعی که در بالا شرح داده شد، ممکن است دارای خالهای سیاه باشند، که در اینصورت در آخر نام کبوتر، عبارت «خال سیاه» را می‌افزایند. این نوع [یعنی «زرد خال سیاه» و «کلی خال سیاه»] بسیار مرغوب محسوب می‌شوند.

توضیح دوم: هریک از انواع پیش گفته، در صورتیکه رنگ آمیزی پرهایشان، با آنچه که شرح داده شد، کاملا تطبیق کند، «پاک» و در غیر این صورت، «غلط» خوانده می‌شود. کبوتران غلط، دارای ارزش چندانی نیستند.

 

کبوترهای سفید و خالدار

کبوتر سفید، به کبوتری با پرهای کاملا سفید اطلاق می‌شود و نیازی به توضیح ندارد، اما کبوتر خالدار، به کبوترانی گویند که در بدنشان به طور نامنظم، کم و بیش پرهای رنگین وجود داشته باشد. هریک از این کبوتران را به نسبت رنگ خالها، نامگذاری می‌کنند، که این نامگزاری به شرح ذیل است:

 

۱-«پلنگ»، کبوتری است که خال‌های سیاه در بدن داشته باشد. هرگاه تعداد پرهای سیاه بیش از پرهای سفید باشد، کبوتر را «سیاه پلنگ» می‌خوانند.

 

۲-«خال قرمز»، کبوتری است که خال‌های قرمز در بدن دارد. در صورتیکه تعداد پرهای قرمز، بیش از سفید باشد، آن را «قلمکار» می‌خوانند. «خال زرد» و «خال پیس» هم از انواع آن است.

 

۳-«گردن برنجی»، در صورتیکه خال‌های ریز، تنها در قسمت گردن کبوتر باشد، آن را بدین نام خوانند.

 

۴-«لک دوش»، هرگاه کبوتر چند خال رنگین روی کَت [=پُشت] خود باشد.

 

۵-«هما»، کبوتری که دارای چند لکه زرد و سیاه مخلوط و نامرتب باشد. استادان فن، نام «هُما» را، از آن کبوتری می‌دانند که سر تا دُمش سفید، چشمش سفید، نوکش کوتاه و سفید، و دارای یک پر کاکل باشد.

 

۶-«تو دم دار»، در صورتیکه کبوتر میان پرهای دم، یک یا چند پر رنگین داشته باشد.

 

 

اصطلاحات کفتربازی

باخت کردن: اگر کبوتری از دسته خود به دسته دیگری بپیوندد، اصطلاحاً می‌گویند که «باخت» کرده‌است.

بالا ماندن: اغلب کبوترهای «در رو»، حتی با وجود تاریک شدن هوا به پریدن ادامه می دهند و به اصطلاح، شب بالا می مانند.

پاک: کبوتری که رنگ آمیزی پرهایش، با آنچه که نزد عشقبازان (کبوتربازان) معروف است، مطابقت کامل داشته باشد. (مقابل آن: کبوتر غلط)

پا کردن: اصطلاحی برای پرواز دادن یا پراندن کفتر، توسط کفترباز است. بدان «سر دادن» نیز گفته می شود.

پس آمد: اتفاق می‌افتد که پس از چندی، کبوتری که «باخت» کرده، یعنی از دسته خود به دسته دیگر پیوسته، پس از چندی به لانه اولیه خود بازگردد، که در اینصورت اصطلاحا می‌گویند که: «پس آمد» کرده‌است.

تنگ بام دار: به اصطلاح «در رو» رجوع شود.

توی بند افتادن: هر قدر بازی کبوتر، محکمتر و باصداتر باشد، پسندیده تر است و گاه شدت آن در بعضی کبوترها به جایی می رسد که حیوان را از پریدن باز می دارد، زیرا به محض آنکه از بام بلند می شود، آنقدر پیاپی و بدون اختیار معلق می زند، که بر روی زمین می افتد. در این حال گویند که کبوتر توی بند افتاده است.

جلد کردن کبوتر: شناساندن بام و محل کبوتر به او، و آماده کردنش برای پرواز را گویند.

حریف: بین کبوتربازان بر سر گرفتن کبوترهای یکدیگر رقابت شدید وجود دارد، که در اینصورت می‌گویند که آنان با هم حریف هستند.(مقابل آن اصطلاح: «ناحریف» است.)

در رو: هر کبوتری که بیشتر دارای کیفیت پرش (معلق زدن و بالا رفتن) و کمیت پرش (توانائی و طاقت پرواز) باشد، مرغوب تر و گرانبهاتر است. حال اگر کبوتری دارای هر دوی این صفت‌ها باشد، آن را اصطلاحا «در رو» و «تنگ بام دار» می‌خوانند.

سر دادن: به «پا کردن» نگاه کنید.

سو: وفاداری به لانه را گویند.

کشگرک: کبوتر نوع شاهزاده به رنگ زرد را گویند.

گروبندی: کبوتربازان اغلب بر سر پریدن کبوتران هنری خود، «گروبندی» می‌کنند، بدین معنا که شرط می‌بندند و جوایز گزاف نقدی و جنسی تعیین می‌کنند.

گنجه: لانه کبوتر را گویند.

ناحریف: کبوتربازانی که «حریف» یکدیگر نیستند، یعنی با یکدیگر روابط دوستانه دارند و کبوتر یکدیگر را بلاعوض [و بدون دریافت «میلی» از یکدیگر]، به صاحب اصلیش مسترد می‌دارند، «ناحریف» خوانده می‌شوند.

 

 

نژادهای کبوتر اهلی

 

کبوتر شاهی King Pigeon

 

نژادی آمریکایی است که از آن گونه‌هایی به رنگ‌های سفید، نقره‌ای، آبی تیره، سرخ وزرد وجود دارد. معمول‌ترین آن‌ها گونه سفید است. گونه سفید در آمریکا از تلاقی سفید رومی، سفید مالت Maltese وسفید دوشس Duches به وجود آمده‌است. گونه نقره‌ای نیز از تلاقی دوشس وموندین به وجود آمده وجثه‌ای بزرگ تر وحالتی آرام تر از سفید دارد. وزن کبوتر نر بالغ در حدود ۹۰۰ گرم وکبوتر ماده بالغ در حدود ۷۵۰ گرم ووزن هر جفت جوجه بین ۹۰۰ تا ۱۳۵۰ گرم است. این نژاده سالیانه ۸ تا ۱۵ جفت جوجه می‌دهد. کبوترهای این نژاد از کالبدی کشیده ومستقیم ودم افقی برخوردارند. استحکام بال‌ها بسیار زیاد است واندام محکم بوده، سینه عریض می‌باشد، گردن ستبر وشکیل بوده، جمجمه گرد وبزرگ می‌باشد وسر به رنگ سفید ومخطط است. در سال ۱۹۴۰ در آمریکا گونه‌ای از این نژاد به نام کبوتر « شاهی شناسا» پرورش داده شد. از محسنات این گونه توانایی شناختن دو جنس نر وماده آن از یکدیگر می‌باشد، که به علت تفاوت رنگ پرها در دو جنس امکان پذیر می‌گردد.

 

کبوتر گاینت هومر Giaint Homer Pigeon

 

این نژاد از بهترین نژادهای گوشتی کبوتر است. وزن کبوتر نر بالغ در حدود ۹۰۰ گرم وکبوتر ماده بالغ تقریباً ۷۰۰ گرم ووزن هر جفت جوجه ۴۰۰ تا ۶۰۰ گرم است. این نژاد سالی ۸ تا ۱۲ جفت جوجه می‌دهد. تنوع رنگ زیادی دارد ومتداول‌ترین رنگ مربوط به گونه‌ای است که رنگ سر، دم ودو طرف بال‌ها آبی تیره وباقی اجزای بدن، سفید است، این نژاد خیلی به نژاد چاهی شبیه‌است، سرش بدون پر وپاهایش نیز بدون پر است. این نژاد دو خاصیت ممتاز دارد : یکی آن که از جمله بارورترین وپر نسل‌ترین کبوترها به شمار می‌رود ودیگر این که برای تغذیه انسان گوشت مناسب ولذیذی دارد.

 

کبوتر رنت Rant Pigeon

 

این نژاد سنگین وزن‌ترین کبوتر است، وزن پرنده بالغ آن در حدود ۵/۱ کیلوگرم است ورنگ‌های متفاوتی دارد که بیشتر به رنگ سفید است. این نژاد سالیانه ۴ تا ۶ جفت جوجه می‌دهد ووزن هر جفت جوجه آن ۵/۱ تا ۲ کیلوگرم است. این نژاد از بدنی کشیده وسینه‌ای عمیق برخوردار است.

 

کبوتر کارنیه Carneau Pigeon

 

کبوترهای کارنیه از کبوترهای جنوب بلژیک وشمال فرانسه به وجود آمده ودر اوایل قرن بیستم در آمریکا بر روی آن‌ها کار شده‌است. این نژاد دو رنگ سرخ وسفید دارد ورنگ سرخ آن فراوانی بیشتری دارد. سر پرنده وپاهایش بدون پر است. وزن کبوتر نر بالغ حدود ۷۰۰ گرم و کبوتر ماده بالغ حدود ۶۰۰ گرم است. این نژاد سالیانه ۶ تا ۱۲ جفت جوجه می‌دهد ووزن هر جفت جوجه حدود ۹۵۰ تا ۱۰۰۰ گرم است. این نژاد از لحاظ جثه به طور محسوسی از نژاد شاهی کوچک تر است. رنگ گونه‌های قرمز آن تقریباً به رنگ شاه بلوط وبسیار زیباست.

 

کبوتر موندن Mondaine Pigeon

 

این ن:ژاد دو تیره دارد، تیره سوئیسی که سفید رنگ با سری بدون پر است وتیره فرانسوی با رنگ‌های مختلف نظیر سرخ، سفید، زرد، سیاه، آبی تیره ونقره‌ای که با وجود کاکلی بر روی سر مشخص می‌شود. نژاد موندن شبیه مرغ است ووزن پرنده در حدود ۱ تا ۵/۱ کیلوگرم است وسالیانه ۶ تا ۱۲ جفت جوجه می‌دهد و وزن یک جفت جوجه آن ۱۲۵۰ گرم است. پاهای این نژاد پرهای انبوهی دارد. این نژاد تنومند بوده، دم پرنده پایین افتاده ومعمولاً به رنگ سفید می‌باشد.

 

کبوتر چین دار شرقی Oriental Frills Pigeon

 

مهم‌ترین مشخصه این نژاد منقار کوتاه آن است که به آن شکلی زیبا می‌دهد ودر انواع اصیل معمولاً منقار پرنده کوتاه وپهن است. منشاء این نژاد سرزمین خاورمیانه ومخصوصاً مصر می‌باشد. نژاد اصیل آن چشم‌های درشت با پلکی سفید رنگ دارد وبر روی سینه کاکلی نیم دایره‌ای به صورت کروات دارد وبر روی پاها پرهای کوچکی دارد واگر از گوشه به آن نگاه شود، چشم‌ها وپاها در یک راستا دیده می‌شوند. شکل سرپرنده، چیزی بین کروی وبیضی شکل است ورنگ حدقه چشم آن پرتقالی است که این حالت در پرندگانی که سر سفید دارند، تیره رنگ می‌باشد. این پرنده به شدت با ادمی انس والفت می‌گیرد واز او نمی‌ترسد. با غرور می‌ایستد وتحمل خوبی دارد واز جهت پرواز وحرکت نیرومند است وبه خوبی زاد وولد می‌کند وبرخی از پرورش دهندگان معتقدند که پرورش آن با دیگر کبوترها متفاوت است اما حقیقت این است که پرورش آن با سایر انواع پرندگان زینتی تفاوتی ندارد وفقط باید توجه داشت که مانند تمامی انواع پرندگان زینتی بهتر است که تخم این نوع پرنده را در زیر پرندگان معمولی قرار داد واز آن‌ها جوجه گرفت، زیرا که پرندگان زینتی اصولاً قادر به نگهداری از تخم وجوجه آوری نیستند. قیمت آن در بازار متفاوت است ولی معمولاً نژادهای خالص آن بسیار گران قیمت می‌باشند.

 

کبوتر مکه Makka Pigeon

 

اصل این نژاد به سه جا نسبت داده می‌شود که این سه مکان عبارتند از :شهر صنعا در یمن، شهر مکه وکشور مصر، وبیشتر به نظر می‌رسدکه اصل آن از شهر صنعای یمن بوده واز آن جا به مکه ومصر برده شده‌است. این نژاد از آواز بسیار خوب ودلنسینی برخوردار است که با آواز سایر کبوترهامتفاوت است.جثه‌ای کوچک دارد وتا حدودی شبیه کبوتر معمولی است، در هنگام ایستادن دو بال از دو طرف بدن پرنده آویزان می‌شود وچشمانش کاملاً مشکی است وغالباً بر روی پنجه‌های پا راه می‌رود ودر هنگام آواز خواندن بدنش به لزره در می‌آید. پاها کوتاه وکوچک است، نژاد خالص آن کاکل ندارد وپاپر نیست. هرچند که اخیراً انواع کاکل دار وپاپر آن نیز تولید شده‌اند. رنگ آم معمولاً سیاه وسفید است وبه رنگ‌های دیگری نظیر سرمه‌ای وسرخ نیز دیده شده‌است، این نزاد نمی‌تواند به خوبی از تخم‌ها مراقبت نماید واز جهت زاد وولد چندان مرغوب نیست وبهتر است که آن را به صورت انفرادی در قفس نگهداری کرد. مدت آواز خوانی پرنده طولانی است وبه همین علت برخی از پرورش دهندگان به علت سر وصدای زیاد، میل چندانی به پرورش آن ندارند.

 

کبوتر بخارا (جارچی) Trumpeter

 

این نژاد از زیباترین انواع کبوتر بوده واز گران قیمت‌ترین گونه‌های کبوتر به شمار می‌رود وپرورش دهندگان کبوترهای زینتی وعلاقمندان به شرکت در نمایشگاه‌ها، در بین پرندگان خود حتماً از این نوع پرنده نگهداری می‌کنند. کبوتر بخارا پرهای انبوهی دارد که در همه جهت پر پشت می‌باشند وگونه‌های خالص آن حجیم با پرهای انبوهی بر روی سرها وپا می‌باشند. زاد وولد چندانی ندارد وتوجه کافی به جوجه‌های خود مبذول نمی‌کند وپرورش دهندگان با چیدن پرهای اطراف چشم وقسمتی از پرهای پا واطراف مخرج پرنده، تلاش می‌کنند تا میزان نرینه گی کبوترهای نر را افزایش دهند، اما با این همه بهتر است که تخم‌های بارور این پرنده را در زیر پرندگان دیگری که به نگهداری جوجه‌ها اهمیت می‌دهند، گذاشت تا جوجه‌ها قوی ونیرومند بار بیایند، بویژه این که جوجه‌های این نژاد از کوچکی دارای پرهای انبوه می‌باشند وبدیهی است که این میزان پر نیاز به خونرسانی وتغذیه مناسب دارد. گونه‌های متفاوتی از این نژاد پدید آمده‌است به گونه‌ای که در برخی‌ها کاکل رشد فراوانی یافته‌است ودر برخی دیگر نیز کاکل رشد چندانی ندارد وبرخی جثه متوسط وبرخی جثه بزرگی دارند. اما آن چه کبوتر بخارای اصیل را متمایز می‌سازد، این است که گردن آن به سوی جلو وپایین متمایل است وبر پس سر پرنده کاکل وجود دارد وپاها در مقایسه با سایر گونه‌ها بزرگ تر اند. این پرنده می‌تواند پرهای کاکل خود را سیخ نگه دارد. رنگ‌های متفاوتی دارد وبیشتر به رنگ سیاه وسفید وسرخ وزرد دیده می‌شود.

 

کبوتر یعقوبی Jacobin Pigeon

 

کبوتر بسیار زیبایی است که به رنگ‌های مختلف دیده می‌شود ودورتا دور سر آن را پرهای انبوهی فرا می‌گیرد که از پس سر کبوتر شروع شده وبه جلوی گردن آن ادامه می‌یابد. از عیوب این نژاد عدم نگهداری از تخم وعدم پرستاری از جوجه‌ها است. میزان پرهای نرم اطراف سر وگردن پرنده گاهی آن قدر زیاد وانبوه‌است که چیزی از سر پرنده، چشم‌ها ومنقار آن دیده نمی‌شود وبه همین علت برخی از پرورش دهندگان اقدام به چیدن پرهای مزاحم می‌کنند تا پرنده بتواند به خوبی ببیند. در نژاد اصیل پرهای دور گردن مانند طوقی انبوه دورتادور گردن را فرا می‌گیرد. معمولاً پرهای دم وبال‌ها سفید رنگ بوده وباقی اجزای بدن به رنگ‌های متفاوتی نظیر: سرخ وسیاه وزرد وسرمه‌ای می‌باشد. آخرین پر بال بلند وطولانی است به طوری تا دم رسیده وگاهی ازآن نیز فراتر می‌رود. منشأ این نژاد هندوستان است. نوع دیگری از این نژاد که اصالت کمتری دارند، پرهای دورتادور گردن وسر کمتر بوده ودر اطراف پیشانی وچشم پرها رشد نمی‌کند. چشم‌های آن مروارید مانند است. این نژاد به جوجه‌های خود توجه کافی مبذول می‌کند وبر خلاف نژاد اصیل از سرعت خوبی در پرواز برخوردار است. منشأ این نوع کبوتر نیز وسط وشمال قاره اروپا وکشورهایی نظیر اتریش، هلند وبلژیک است. قیمت کبوترهای اصیل بسیار گران است اما کبوترهای غیر اصیل قیمت‌های متفاوتی دارند.

 

کبوتر دمنده Pouter Pigeon

 

کبوتر دمنده یکی از قدیمی‌ترین انواع کبوترهای زینتی است که تاریخ پیدایش آن به سال ۱۷۳۵ میلادی باز می‌گردد. این کبوتر همچنین به نام کبوتر انگلیسی نیز معروف است زیرا که اولین بار در انگلستان ظاهر شد وپرورش دهندگان انگلیسی با آمیزش دادن گونه‌های مختلفی از کبوتر، این نژاد را به وجود آوردند. این کبوتر می‌تواند به صورت شگفت انگیزی در سینه وگردن وسر خود بدمد وبه همین علت به آن دمنده می‌گویند ودر اثر نفخ این منطقه قد وقواره کبوتر بزرگ تر به نظر می‌رسد. بدن این گونه کبوتر کشیده ولاغر است واز جهت نگهداری از تخم‌ها وجوجه‌ها بسیار خوب است. منشأ آن شمال اروپا، انگلستان، بلژیک وآلمان است وآب وهوای سرد ومعتدل برای پرورش آن مناسب است، اما در آب وهوای گرم بدن کبوتر ضعیف شده وبه بیماری‌های مختلف مبتلا می‌گردد. قیمت برخی از انواع آن بسیار گران است بویژه اگر چینه دان بزرگ ویا رنگ آن نادر وکمیاب باشد.

 

کبوتر میگسار Tippler Pigeon

 

این نژاد یکی از معروف‌ترین کبوترهای تیز پرواز است که می‌تواند به مدت ده ساعت مستمر پرواز کند ودر آسمان آن قدر بالا برود که دیگر با چشم غیر مسلح دیده نشود. معمولاً رنگ بدن آن سفید رنگ وبرخی اجزای بدن آن خاکستری رنگ وچشمان آن مرواریدی است وبرخی نیز چشم‌های سیاه دارند که از ارزش کمتری برخوردارند وقدرت پرواز کمتری دارند. منشأ این نژاد پاکستان است. انگلیسی‌ها قبل از استقلال هند وپاکستان تعداد زیادی از این پرنده را به انگلیس بردند واز آن جا به اروپا برده شد وباعث شگفتی بسیاری از پرورش دهندگان شد وتا امروزه نیز از ارزش خاصی بین پرورش دهندگان کبوترهای مسابقه به شمار می‌رود. نژاد خالص «تپلر» اندامی کوچک ووزنی سبک دارد که رنگ بدن کبوتر سفید ورنگ بال‌ها خاکستری است وچشم‌ها مرواریدی است. «تپلر»گونه‌های مختلفی دارد، اما قدرت وتوانایی هیچ کدام از این گونه‌ها به اندازه گونه اصلی نمی‌باشد. آموزش این نوع کبوتر بر اوج گیری در آسمان نیازمند آموزش طولانی ومشخصی می‌باشد وبسیاری از پرورش دهندگان این نوع کبوتر در انگلستان وکانادا به شدت با یکدیگر رقابت می‌نمایند تا بتوانند رکوردهای جدیدی در زمینه اوج گیری برای مدت‌های طولانی که گاهی به ۲۲ ساعت می‌رسد را بشکنند. ودر این رکورد گیری‌ها، اوج گیری وپرواز مستمر دو شرط اساسی به شمار می‌روند. گونه‌ای از این نژاد دیده شده که در اثنای پرواز اقدام به معلق زدن به سوی عقب می‌نماید، که این گونه از کبوترها برای مسابقات اوج گیری مناسب نیستند زیرا که معلق زدن باعث خستگی کبوتر شده وکبوتر نمی‌تواند برای ساعات پی در پی درآسمان اوج بگیرد. کبوتر«تپلر» به صورت تدریجی ودایره وار اوج می‌گیرد که مرکز دایره پرواز کبوتر، محل سکونت او می‌باشد وآن قدر بالا می‌رود که دیدن آن درآسمان دشوار می‌شود ودر هتگام فرودآمدن نیز از همین روش استفاده می‌کند، منتهی دایره‌های فرودی کبوتر کوتاه تر هستند. کبوتر «تپلر» دو بال قوی ونیرومند دارد که ابزاری مناسبی برای اوج گیری به شمار می‌روند ومعمولاً کبوترهایی که تند تند بال می‌زنند نمی‌توانند برای مدت طولانی ومستمر پرواز کنند، که این حالت در تپلر دیده نمی‌شود. سبکی وزن کبوتر «تپلر» یکی دیگر از عواملی است که باعث می‌شود که پرنده ساعت‌های طولانی بدون خستگی درآسمان پرواز کند.

کبوتر با ذات خوب و شکار بیار خوب فقط دمگیر از هر نوعش که باشه

(اصفهان خ عطار نیشابوری از اول خیابان تا آخرش همه جور کفتری پیدا میشه ازشیر مرغ تا جون آدمیزاد) موفق باشید

نر تنها

اصفهان که از قديمي ترين شهرهايي است که کبوتر پراني در آن رايج بوده است. کبوتر خانه هاي فراوان اين شهر و کبوتربازان فراوان اين شهر و ذات خوب کبوتران بومي آن مخصوصاً از لحاظ سفت بومي و نيز اينکه زمان هاي دور اصفهان مهد کبوتران نامه بر به تمام ايران بوده نشان بر صدق اين گفته دارد. اما اينکه بعضي ها کبوترهاي دم گير را کبوتر نميداند چون فقط ساعتي نمي پرند جاي خود دارد.البته هر کسي هم در عشقبازي با روش خود کار مي کند.بعضي ها با ساعتي پريدن بعضي ها با مسافت پيمودن کبوتر.ولي در اصفهان همه ذات و سوي کبوتر را مي شناسند.

همين حالا با اين دنياي شلوغ شهري و روزگار صنعتي اصفهان جمعيت کبوتربازان آن از خيلي از شهر هاي ديگر بيشتر است.اگر سري به اصفهان زديد حداقل از مشتري سله هاي کبوتر فروشي و تعداد سله ها اين را مي فهميد.خيابان عطار اصفهان که ??? متر هم بيشتر نيست سرتاسر پر از سله کبوتر فروشيست.در سله ها از پيرمرد ??-?? ساله تا بچه??-?? ساله پيدا مي شوند.اين روز ها اگر مشتري نباشد با اين ماليات هاي سنگين ديگر پرنده فروشي صرف نميکند.

کبوتر نر تنها هم از جمله کبوتر هايي است که فقط در اصفهان آن هم فقط بعضي از حرفه اي ها آن را دارند.نر تک نام رايج اين کبوتر در اصفهان است اما به نام هاي نر قوطي يا کبوتر شکاري يا جفتي هم خوانده مي شود.البته اشتباه نشود که نر تک کبوتري با نژاد خاصي نيست.بلکه همان کبوتر نر دم گير است که با کارهايي که روي آن صورت مي گيرد ميشود نر تک و اين خصوصيت را پيدا ميکند که اگر غريبي يا به اصطلاح اصفهانيها شکاري در آسمان ببيند چه آن شکار نر باشد يا ماده يا مفلق (جوجه) مي خواهد آن را بياورد تا از تنهايي در بيايد ووقتي آنها را مي بيند با مستي بي امان خود اغلب آنها را مجذوب خود کرده و به بام صاحب مي آورد .البته غريب گيري اصلاْ کار درستي نيست و اين مطلب را فقط براي اطلاع شما مي نويسم.


اما حالا برويم سر اصل مطلب.شما براي درست کردن نر تک به يک کيوتر نر که بهتر است کبوتر هاي سينه پاک دم پاک که در شهر هاي ديگه به نام شهري،پلاس،پشت سبز ساده،چادري و .. هم خوانده مي شود نياز داريد تا بهتر به شما جواب بدهند.کبوتر نر بايد يک ساله باشد و از زماني که مفلق 4-5 پره بوده براي شما پريده باشد.و تا به حال جفت هم نخورده باشد و تازه زمان شوخي و ديوانگي اش رسيده باشد.شما بايد يک جفت کن هم داشته باشيد طوري که در آن لولايي باشد و يا به هر حال طوري باشد که سريع بسته شود تا سريع غريب در جفت کن گرفتار شود.جفت کن را هم به بالاي خر پشته ي بام يا جايي که در ديد باشد بگذاريد.

کبوتر نر آماده را 2-3 روزي در جفت کن بگذاريد.سپس ماده اي آماده پيشش بيندازيد.بعد از 2-3 روزي که ديگر مطمئن هستيد که کبوتر ها آماده جفت گيريند و نوک توي سر شده اند مي توانيد آنها را به روي بام آزاد کنيد. فقط بايد مواظب باشيد که کبوترها حتماً در جفت کن جفت خورده باشند تا نر فقط جفت کن را محل جفت گيري بداند.بعد که کبوتران کار لانه سازي را انجام دادند و تخم گذاشتند بعد از 5 -6روز ،شبانه تخم و کبوتر ماده را از پيش نر برداريد.بالهاي کبوتر نر را بکشيد يا به اصطلاح آن را زير پر کنيد.کبوتر نر بايد 1 الي 2 ماه در جفت کن باشد.طوري که زياد نور نبيند و نور به اندازه اي باشد که فقط بتنواند آب و دانه بخورد.سعي کنيد در زماني که کبوتر نر در جفت کن است از دانه هايي که باعث تقويت بنيه و مستي کبوتر ميشوند مثل شاهدانه وماشک و...هم استفاده کنيد.اما نه به اندازه اي که کبوتر خيلي سنگين شود.کبوتر نر را نيز هفته اي يک باز هنگام غروب از جفت کن بيرون کنيد و بعد که شب شد و آن را بگيريد و دوباره در جفت کن بيندازيد.ماده اي که کبوتر نر با آن بوده را نيز پس از مدتي جفت بدهيد تا ديگر ماده اش را نبيند.بعد از گذشت 2 ماه يا کلاً وقتي که ديگر کبوتر نر به اوج مستي رسيده ديگر ميتوانيد آن را آزاد کنيد.دقت داشته باشيد وقتي کبوتر شکاري شما آزاد است بايد تيپ شما و همه کبوتر ها در گنجه باشند و نر تک هم آن ها را در گنجه نبيند تا خود را تنها ببيند و اگر کبوتر غريبي را در هوا ديد سريعاً به زير آن بلند شود و آن را بياورد.ديدن کبوتر نر تک هنگام شکار گرفتن بسيار ديدنيست.کبوتر تا کبوتر ديگري را مي بيند به روي خر پشته مي پرد ،بالهايش را باز ميکند و رو به جلو مي کشد و شروع مي کند به شوخ گيري و مستي.و سپس مي پرد و اينقدرباغريب مي چرخد تا آن را بياورد.سپس به داخل جفت کن ميرود و شروع مي کند به مستي و هو هو کردن وصدا زدن کبوتر.کبوتر ديگر هم به داخل جفت کن مي آيد و آن موقع است که شما بايد سريع در جفت کن را ببينديد و شکار را از نر تک بگيريد.خيلي ها هر ماه يک ماده براي نر تک مي اندازند و بعد که نر با ماده شوخ شدند دوباره ماده را جدا مي کنند.

درست کردن نر تک را حتي خيلي از قديمي ترين کبوتر بازهاي جاهاي ديگر کشور هم نمي دانند و وبلاگ ما در ميان وبلاگ هاي فراوان کبوتر بازي و حيوانات اولين وبلاگيست که اين مطلب را درج ميکند.البته اين را هم بگويم که به نظر خود من غريب گيري به هيچ وجه کار درستي نيست چون اولا غريب گيري در مرام عشقبازي کار درستي نيست. دوما کبوتر ذات دار و با ارزش خيلي کم مگر از سر گرسنگي تن به جاي ديگري جز جلدگاه بدهد.سوما فکر نمي کنم از لحاظ شرعي درست باشد.

در اصفهان کبوتران نر تک را از دمگير ها درست مي کنند.چون کبوتران دم گير هنگام پريدن صداي دست(بال) زيادي دارند و باعث جلب توجه شکار مي شوند و چون زياد هم نمي پرند شکار هم خسته نمي شود و سريع شکار را مي کِشند.هوش زياد اين نوع کبوتر و ذات خوب آن ستودنيست.کبوتران دم گير اصيل و قديمي به هيچ وجه جلد صاحب ديگري نمي شوند.حتي خيلي از آنها پس از جابه جايي ديگر غذا هم نمي خورندو مي ميرند.اما ما کبوتر بازان اصفهاني اغلب کبوتران تهراني و قزويني را حتي در يک روز هم جلد ميکنيم چون اغلب مجذوب دم گير ها مي شوند و فقط کافيست 2-3 بار کمي گرسنه با تيپ دم گير ها بپرند. دم گير هاي نقش گل پنبه اي يا خال در بعضي شهر هاي ديگر جزء کبوتران پلاکي محسوب مي شوند با اينکه شباهت زيادي هم به پلاکي ها ندارند.حتي فقط 6-7 دور گرد خانه مي تابند و سريع مي نشينند و اغلب هم پس از يک بار جلد شدن ديگر جلد جاي ديگري نمي شوند.حالا با اين همه اوصاف باز هم کبوتر بايد حتماً ساعتي بپرد تا کبوتر شود....؟؟؟

+ نوشته شده در  سه شنبه پانزدهم آذر 1390ساعت 17:41  توسط صادق  |